Auteur: Amsterdamse Ogen

‘Ik hoor het al, je hebt je ogen open. Ja, doe die foto maar.’

‘En het is allemaal liefde in de bellen die ik uit m’n bellenblaas blaas!’

[Eerst niet met z’n ‘rokertje’, maar na ‘ah joh, vrijheid! …] ‘Haha.’ [En een box als afscheid.]

‘Echt leuk dat je dit doet – mensen hè, daar gaat het om in het leven.’

‘Niks commercieels? [Zal je matsen: Van de Hare Amsterdam Barbers.]

‘Ik kijk toch niet verschrikt, hè?’

‘Ja hoor, natuurlijk. […] En succes met je site!’

‘Nederlands? Een beetje. I have to work on my Dutch …’

‘From Turkey. For work. Architect.’

‘O jee, had ik me vanochtend wel wat mooier kunnen maken …’

‘Toevallig. Ik ben net op weg naar Elite voor wat modellenwerk.’

[Instemmend knikje:] ‘Zeker, hoor. Natuurlijk.’

‘Haha! Zeker ook eentje zonder zonnebril? Ja, dat dacht ik wel!’

[Eerst knikje, dan:] ‘Mag ik uw gegevens? Amsterdamseogen.com? Ok.’

‘En vergeet de Sambal Djahé van Mama Rieka niet – voor het goede doel.’

[Na twijfel:] ‘Even kijken? Nou, we worden er niet jonger op, haha!’

‘Nou, maar dat kan wel, hoor.’

‘Nee hoor, dit niet vaker gedaan. Zo?’

‘Me? With the smoke.’