Auteur: Amsterdamse Ogen

‘Oh, yes, sorry, English. Oh, yes, photo? Yes, ok.’

‘Ik werk hier – het roemruchte H88 is onze buurman. Mijn baas is er vroeger nog wel geweest.’

‘Haha, ja ik ben vandaag de oppas.’

‘Regen voorspeld? Ah, een teken dat ik dit moet kopen.’

‘Daar? Bij die boom? Gezicht uit de zon, is goed.’

[Na een lichte aarzeling …] ‘Ja, ok, wil ik wel.’ [… en toonde zich als een waar model.]

‘Komt ‘ie dan ook op Instagram? Leuk.’

‘Samen? Haha, leuk! Doen we.’

‘Do me, man.’

‘Ik ben de nieuwe bewoonster (kleine kamer, maar m’n bed past er in) – en …

‘… ik woon hier al wat langer, lekkere grote kamer helemaal boven.’

‘From Malaysia. For Instagram? Ok. You want us together? Ok.’

‘Zo goed? Moet wel scherp zijn, hè?’

‘Hoe lang duurt het – víjf seconden?! Oké.’

‘Coffee! Like this?’

‘Het is niet druk.’

‘Oh, juist. Nou, daar heb ik geen bezwaar tegen. Hij hier is mijn zoon.’

‘Ja, is goed. Kan ik je nog bellen – ik heb een fotograaf nodig.’

‘Geen moeite mee, hoor. Doe maar.’ [Dubbelportret met vrouw was een stap te ver.] 

‘Ik zal m’n haar los doen, dat is veel mooier.’